عفونت ادراری در کودکان و راه های جلوگیری از آن

عفونت ادراری در کودکان و راه های جلوگیری از آن

عفونت ادراری در کودکان و راه های جلوگیری از آن

تاریخ : ۱۳۹۹-۰۷-۰۹ / بازدید : 46 / لایک : 15

کودکان در سال‌های ابتدایی عمر خود ممکن است دچار بیماری‌ها و عفونت‌های مختلفی شوند که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به سرماخوردگی و عفونت‌های تنفسی دیگر اشاره کرد. یکی دیگر از بیماری‌هایی که ممکن است آن‌ها را درگیر کند عفونت ادراری است. در ادامه این مطلب قصد داریم در مورد عفونت ادراری در کودکان بیشتر توضیح دهیم.

عفونت ادراری کودکان چیست؟

عفونت ادراری در کودکان Urinary tract infections (UTIs) در واقع عفونت باکتریایی دستگاه ادراری است. این عفونت می‌تواند قسمت‌های مختلف دستگاه ادراری از جمله مثانه (سیستیت)، کلیه‌ها (پیلونفریت) و مجرای ادرار، لوله تخلیه ادرار از مثانه به خارج را تحت تاثیر قرار دهد.

دلایل عفونت ادراری

عفونت ادراری کودکان می‌تواند هنگام ورود باکتری‌ها به مثانه یا کلیه‌ها رخ دهد. تعداد این باکتری‌ها روی پوست اطراف مقعد زیاد است. این باکتری‌ها ممکن است در نزدیکی واژن نیز وجود داشته باشند.برخی از عواملی که ورود و ماندن باکتری را در دستگاه ادراری تسهیل می‌کنند عبارت‌اند از:

  • ریفلاکس ادراری که طی آن جریان ادرار به حالب و کلیه برمی‌گردد.
  • بیماری‌های مغز یا سیستم عصبی (مانند میلومننگوسل یا آسیب نخاعی).
  • وان حاوی کف یا پوشیدن لباس‌های تنگ (کودکان دختر)
  • تغییرات یا نقایص مادرزادی در ساختار دستگاه ادراری
  • ادرار نکردن به اندازه کافی در طول روز
  • پس از رفتن به دستشویی از پشت (نزدیک مقعد) به جلو پاک کردن. در دختران، این امر می‌تواند باکتری را به دهانه محل خروج ادرار برساند.

عفونت ادراری در کودکان دختر شایع‌تر است. این ممکن است زمانی اتفاق بیافتد که کودکان از 3 سالگی آموزش دستشویی رفتن را شروع می‌کنند. در پسراني كه ختنه نشده‌اند، خطر ابتلا به عفونت ادراري قبل از 1 سالگي كمي بيشتر است.

علائم عفونت ادراری در کودکان

کودکان مبتلا به عفونت ادراری ممکن است تب، بی‌اشتهایی یا استفراغ را تجربه کنند یا این که هیچ علائمی نداشته باشند.اکثر موارد عفونت ادراری کودکان تنها مثانه را درگیر می‌کند. در برخی از موارد ممکن است به کلیه‌ها نیز سرایت کند.

علائم عفونت مثانه در کودکان عبارت است از:

  • وجود خون در ادرار
  • ادرار کدر
  • بوی بد یا شدید ادرار
  • نیاز مکرر یا فوری به ادرار
  • احساس بیماری عمومی (بی‌حالی)
  • درد یا سوزش همراه با دفع ادرار
  • فشار یا درد در ناحیه پایین لگن یا کمر
  • مشکلات خیس شدن پس از آموزش دستشویی رفتن به کودک

علائم گسترش عفونت به کلیه‌ها عبارت‌اند از:

  • لرز
  • تب
  • پوست برافروخته یا داغ
  • تهوع و استفراغ
  • درد در پهلو یا پشت
  • درد شدید در ناحیه شکم

تست‌ها و آزمایش‌ها

برای تشخیص عفونت ادراری در کودکان به نمونه ادرار نیاز است. نمونه توسط میکروسکوپ بررسی می‌شود و برای کشت ادرار به آزمایشگاه ارسال می‌شود.تهیه نمونه ادرار در کودکی که به او دستشویی رفتن آموزش داده نشده است ممکن است دشوار باشد. آزمایش را نمی‌توان با استفاده از پوشک مرطوب انجام داد. روش‌های جمع آوری نمونه ادرار در چنین کودکانی شامل موارد زیر است:

  • کیسه جمع آوری ادرار: کیسه پلاستیکی مخصوصی که برای جمع آوری ادرار روی آلت تناسلی یا واژن کودک قرار می‌گیرد. این بهترین روش نیست زیرا ممکن است نمونه آلوده شود.
  • نمونه ادرار کاتتریزه شده: نوعی لوله پلاستیکی (کاتتر) که در پسران در نوک آلت تناسلی قرار می‌گیرد یا در دختران مستقیم وارد مجرای ادرار می‌شود و ادرار را از مثانه جمع می‌کند.
  • جمع آوری نمونه ادرار سوپراپوبیک: یک سوزن از طریق پوست قسمت تحتانی شکم و عضلات داخل مثانه قرار می‌گیرد و ادرار را جمع آوری می‌کند.

ممکن است برای بررسی هر گونه ناهنجاری آناتومیکی یا بررسی عملکرد کلیه، تصویربرداری انجام شود؛ این تصویر برداری‌ها عبارت‌اند از:

  • سونوگرافی
  • عکس‌برداری با اشعه ایکس در حالی که کودک ادرار می‌کند (سیستوروتروگرام)

راه‌های درمان

در کودکان، برای محافظت از کلیه‌ها باید به سرعت و با استفاده از آنتی بیوتیک، عفونت ادراری درمان شود.نوزادان اغلب باید در بیمارستان بمانند و از طریق ورید به آن‌ها آنتی بیوتیک تجویز شود. کودکان بالای 6 ماه از طریق آنتی بیوتیک دهانی درمان می‌شوند. اگر چنین امکانی وجود نداشته باشد، ممکن است لازم باشد در بیمارستان تحت درمان قرار بگیرند.کودک شما هنگام درمان عفونت ادراری باید مقدار زیادی مایعات بنوشد.

برخی از کودکان ممکن است برای مدت 6 ماه الی 2 سال از آنتی بیوتیک استفاده کنند. این روش درمانی بیشتر هنگامی اتفاق می‌افتد که کودک دچار عفونت‌های مکرر یا ریفلاکس ادراری شده باشد.پس از اتمام مصرف آنتی بیوتیک‌ها، پزشک ممکن است از شما بخواهد کودکتان را به آزمایشگاه ببرید تا آزمایش ادرار دیگری انجام دهد. این آزمایش برای این است تا اطمینان حاصل شود باکتری‌ها دیگر در مثانه نیستند.

چه موقع باید با یک پزشک متخصص تماس گرفته شود؟

اگر علائم عفونت کودک بعد از درمان ادامه پیدا کرد یا هر یک از علائم زیر را داشت باید با پزشک متخصص تماس گرفته شود.

  • کمر درد یا درد پهلو
  • ادرار بدبو، خونی یا تغییر رنگ داده
  • تب بالای 102.2 درجه فارنهایت (39 درجه سانتی گراد) در نوزادان برای بیش از 24 ساعت
  • ادرار مکرر یا نیاز به دفعات زیاد در طول شب
  • استفراغ

پیشگیری

کارهایی که می‌توان برای جلوگیری از عفونت ادراری در کودکان انجام داد شامل موارد زیر می‌شوند:

  • جلوگیری از بردن کودک به وان حاوی کف
  • پوشاندن لباس زیر و زیر شلوار به کودکان
  • مصرف زیاد مایعات
  • تمیز نگه داشتن ناحیه تناسلی کودک به منظور جلوگیری از ورود باکتری از طریق مجرای ادرار
  • به کودک خود یاد بدهید روزانه چند بار به دستشویی برود
  • به کودک خود یاد بدهید ناحیه تناسلی را از جلو به عقب پاک کند تا از انتشار باکتری‌ها جلوگیری شود

سخن آخر

برای جلوگیری از عفونت ادراری مکرر، پزشک متخصص ممکن است آنتی بیوتیک‌های با دوز کم را بعد از رفع اولین علائم توصیه کند.

منبع :

https://medlineplus.gov


مقاله آموزشی مرتبط